توانايىهاى درمانى زالو را بشناسد و استفاده كند . زالو توانايى درمان گروه متنوعى از بيمارىها را دارد نظير : زخم معده ، كوليت ، پروستاتيت ، برونشيت ، التهابات كبد و كيسه صفرا ، گاستريت ، هموروييد ، اغلب بيمارىهاى پوستى ، اسپاسم عضلانى ، واريس ، نازائى ، آدنوم پروستات ، نابارورى مردان ، كاهش ميل جنسى ( Impotnce ) ، الكليسم ، ترك اعتياد ( مواد مخدر ) . دكتر Sawyer از مؤسسه تحقيقاتى بيوفارم انگلستان معتقد است كه در دهان زالو آنزيم ژاله مانندى بنام Orgelase موجود است كه در درمان بيمارىهاى چشمى و آرتريت روماتوئيد كاملا كارآيى دارد . فرانسه در سال 1850 بيش از صد ميليون زالو از روسيه وارد كرده است و در سال‌هاى 1950 تنها در شهر فيلادلفياى آمريكا 000 / 750 زالو استفاده شده است . جايگاه زالو در طب سنتى ايرانيان شيخ الرئيس بو على سينا باب مبسوطى پيرامون زالو دارد و چنين مىفرمايند : « از زالوهايى كه كرك ريز و نرم دارند يا لاجوردى رنگ هستند پرهيز كنيد زيرا دچار غشى ، خونريزى ، تب ، سستى و قرحه‌هاى بدخيم خواهيد شد . از زالويى استفاده شود كه در آب‌هاى خزه‌دار كه محل زيست قورباغه‌هاست نمو كرده و نه زالويى كه در آب‌هاى گل‌آلود سياه بوده است . زالو بهتر از « حجامت » خون تباه را از عمق بدن بيرون مىكشد . زالو را ابتدا سرازير نگهداريد تا استفراغ كند و محتويات شكمش بيرون آيد سپس اندكى خون بره به او بدهيد . سپس مواد چسبنده و كثيف بدن او را با بوراكس پاك كنيد ( استفاده از مواد صابونى عطردار مضر است ) و جايى را كه مىخواهيد زالو بگذاريد با دست مالش دهيد تا سرخ شود . اگر جاى زالو انداختن را با گل سرشور يا خون اندود كنند زالو بهتر مىچسبد . بهتر آن است كه پس از جدا شدن زالو ، محل گزش او را حجامت برنهيد تا احيانا اگر آزارى و عفونتى بر اثر نيش زالو عارض شده ، از بين برود اگر پس از زالواندازى خون بند نمىآيد مازوج سوخته ، نوره ، خاكستر يا سوده نرم ( يا پودر باقلا و زردچوبه ) استعمال شود . زالواندازى براى